دوردست
عینا مثل هم

عینا مثل هم!

مثل اثر انگشت هر انسان که خاص خودشه، محتویات ذهن هرکسی هم مال خودشه؛ یعنی نه می‌تونه اونهارو به خورد کس دیگه‌ای بده نه اینکه می‌تونه مال کس دیگه‌ای رو بگیره! هیچ دو انسان “عینا مثل همی” وجود نداره و به نظرم این یکی از جذاب‌ترین ویژگی‌های گونه انسانه!

 من و تو در کنار صدها باور، دیدگاه، علایق و سلایقی مشترک و شبیه به همی که داریم، صدها مورد هم وجود داره که درموردشون باهم اختلاف نظر داریم یا شبیه به هم نمی‌بینیمشون. من و تو دقیقا مثل هم فکر نمی‌کنیم و این فقط به این دلیل که نورون‌های مغز ما برای پاسخ به مسایل مختلف مسیرهای متفاوتی رو پیش رو دارن و این هم حاصل سال‌ها دریافت، تجزیه و تحلیل داده‌ها و اطلاعاته مغز ماست، سالهایی به بلندای عمرمون!

 این تفاوت‌ها اجتناب ناپذیره و البته هیچ اشکالی هم نداره اما تا جایی که فضایی برای تحقیر و تخریب فرد مقابل ایجاد نشه. اصلا اگه آدمها اینقدر باهم متقاوت نبودن صدها مکتب عرفانی مختلف، نظریه‌های فلسفی متفاوت، حزب‌های سیاسی گوناگون و حتی غذاها، بازی‌ها، تفریح‌ها و غیره مختلف وجود نداشت، یا بهتره بگم اصلا به وجود نمیومد.

از طرفی به قول یه استاد معنوی شاید اگر ما دقیقا شبیه هم بودیم یک لحظه هم نمی‌تونستیم کنار هم دووم بیاریم! چون قطعا بخش‌های ناخوب وجودمون مثل حقارت‌ها، عقده‌ها، کمبودها، خشم‌ها و … ما به هم گره می‌خورد و فضا رو ‌برای موندن خیلی سخت و یا غیر ممکن می‌کرد؛ از طرف دیگه ممکن بود ارتباطات خیلی کسل کننده باشه، بدون هیچ چالشی یا جایی برای تبادل نظر؛

زهرا بیدمشکی

افزودن دیدگاه

آخرین دیدگاه‌ها